Dom Serbołużycki

"Bogu w czesci a Serbołużyczanom do użytku" brzmiał napis na fasadzie starego Domu Serbołużyckiego w Budziszynie, który został zbudowany z inicjatywy Jana Arnošta Smolera na ulicy Lawskiej.

Z okazji 50-tej rocznicy założenia "Macierzy Serbołużyckiej" w 1897 roku położono pierwszy kamień węgielny pod fundament Serbołużyckiego domu, na który działacze zbierali pieniądze w kraju jak i za granicą. W 1904 roku odbyło się oficjalne poświęcenie domu. Z własną księgarnią, biblioteką, drukarnią, salą, kawiarnią z czytelnią, muzeum i innymi pomieszczeniami, Dom Serbołużycki stanowił centrum życia kulturalnego Serbołużyczan.

W 1937 roku dom zostal zajęty przez hitlerowców. W kwietniu 1945 roku jednostki SS spaliły budynek.

Po wojnie Serbołużyckie młodzieżowe brygady odgruzowywały posesje po dawniejszej Lessingowej szkole, która została zniszczona w czasie wojny. Następnie na tym miejscu zbudowano nowy Dom Serbołużycki. Z okazji 100 rocznicy założenia "Macierzy Serbołużyckiej" i II Zjazdu Serbołużyczan oficjalnie przekazano nowy dom 8 sierpnia 1956 roku. W głównym wejściu wita nas kolorowe okno z symbolem "Domowiny" i obrazami serbołżyckich tradycji sporządzonymi według motywów Měrćina Nowaka-Njechorńskeho.

Goście z Niemiec jak i z zagranicy corocznie odwiedzają Dom Serbołużycki dowiadując się o działalności "Domowiny" i "Fundacji za Naród Serbołużycki".