Mały informator o Serbołużyczanach w Niemczech
    
 

 

Życie i wiara katolickich Serbołużyczan

Łużyckie centrum to jednocześnie teren katolickich Łużyc z miastami Budziszyn (Bautzen), Kamjenc (Kamenz), Wojerecy (Hoyerswerda). Chrześcijańska wiara i łużycka narodowość tworzą tutaj życiodajną symbiozę. Uroczyście obchodzone niedziele oraz liczne w ciągu roku świeta kościele nadają tradycyjny charakter życiu społeczności wiejskiej. Dominuje powszechnie język łużycki jako ojczysty. Głębokie związki rodzinne pozwalają zachować zwyczaj gościnności i przywiązanie do ojczystej ziemi. Do dobrowolnych "obowiązków niedzielnych" należy również słuchanie łużyckich programów radiowych i czytanie tygodnika "Katolski Posoł" ("Katolicki Posłaniec"). Spośród słuchaczy i czytelników wywodzi się wielu współpracowników, współtwórców owych programów, do których należą też dzieci i młodzież.

Religijne życie około 15. tysięcy katolickich Łużyczan, toczy się w dziewięciu parafiach o tradycyjenej strukturze, lecz otwartych na współczesne formy. W parafiach tych działają chóry dziecięce i młodzieżowe, grupy ministranckie. Praktycznie wszystkie dzieci szkolne uczestniczą w parafialnych bądż szkolnych lekcjach religii. Do odpowiedzialności za kilkusetosobową grupę młodzieży poczuwa się Regionalne Duszpasterstwo Młodzieży, które dysponuje własną siedzibą. Parę razy roku organizowane są pielgrzymki do Różanta (Rosenthal), gdzie dochodzi, szczególnie w okresie Zielonych Świątek, do prawdziwej manifestacji wiary katolickich Łużyczan i zjednoczenia tysięcy wiernych. Najznaczniejszy jest jednak orszak "jeźdźców wielkanocnych" w liczbie około 1300, w dziewięciu procesjach objeżdżających w Niedzielę Wielkanocną okoliczne parafie.

Prawie nigdzie w Niemczech nie ma przykładu tak żywej i trwałej wiary. Dlatego też nie dziwi fakt, że większość Łużyczan jest silnie związana ze swoją ojczyzną, a wielu z tych, którzy ją opuścili, męczy tęsknota.

Umiłowanie kraju oraz poczucie koniecznej jedności, daje Łużyczanom niewzruszoną wiarę w przetrwanie, o którą wraz z nimi prosi poeta Jakub Bart-Ćišinski († 1909): "Božo budź miły, zdźerž strowy a čiły do skónčenja časow mój serbski lud!"

Gerat Wornar, ksiądz z Baćonia (Storcha)

Dalszych informacji udziela:
Towarzystwo Cyryla i Metodego
Póstowe naměsto 2
02625 Budyšin / Bautzen
tel. : 0 35 91 / 55 04 05 albo 55 02 10