Mały informator o Serbołużyczanach w Niemczech
    
 

 

Ewangeliccy Serbołużyczanie na Ziemi Budziszyńskiej

Początek epoki przemysłowej wniósł radykalne zmiany w życie Łużyczan: likwidację wiejskiej struktury społecznej ludności, niemieckie środki przekazu oraz szkoły.

Jakub Bart-Ćišinski
Moje serbskie wyznanie

Tak mała jest serbska ziemia, przyjacielu mój
jak mały jest serbski lud,
niczym drobna wysepka, posród wielkiego morza.
A jednak mocno wierzę,
że jego silne przyplywy nie dosiegna nigdy
Naszego widnokregu, serbskich dworów i wiosek.

Och, niechaj każde serbskie serce,
skała, przeciwną obcym nurtom będzie,
każda dłoń tarczą a każdy oddech,
miłością do ziemi serbskiej, a serbska ziemia
niech serbską na zawsze zostanie.

Z końcem XIX wieku ewangeliccy Łużyczanie zdjęli swoje narodowe stroje. Zwyczaje poszły w zapomnienie. Grupa ta, początkowo jeszcze dwujęzyczna, parę pokoleń później stała się już prawie wyłącznie niemieckojęzyczna.

Język łużycki słyszy się obecnie na ewangelickich wsiach rzadko, a jeśli już, to przeważnie u starszego pokolenia. Wyjątek stanowią łużyckojęzyczne wielopokoleniowe rodziny. W kilku parafiach raz w miesiącu odbywają się msze święte w języku łużyckim. Trzech kapłanów, między innymi łużycki superintendent, oprócz sprawowania opieki nad własną parafią zajmuje się odprawianiem mszy łużyckich, organizacją coroczych ewangelickich Dni Kościelnych. Do tego dochodzą popołudnia parafialne, redagowanie ewangelickiego miesięcznika "Pomhaj Bóg" ("Boże Dopomóż") oraz nabożeństwa radiowe w języku łużyckim.

Praca z dziećmi i młodzieżą jest możliwa w organiczonym zakresie. Tylko w parafii św. Michała w Budyšinie są odprawiane łużyckie msze dla dzieci oraz odbywa się nauka religii w tym języku. O łużyckiej przeszłości Ziemi Budziszyńskiej świadczą słowiańskie nazwiska, nazwy miast, wsi i posiadłości. W wielu kościołach odnaleźć można łużyckie napisy, ksiażki, sztandary i ornaty.

Panująca wśród mieszkańców Łużyc jeszcze względnie wysoka religijność sprowadza się obecnie do związków z Kościołem.

Trudla Malinkowa, publicystka

(Wiersz - fragment) tłumaczenie: Jolanta Bombera-Rötschke

Dalszych informacji udziela:
Redakcja "Pomhaj Bóh"
Siegfried Albert, Superintendent
Heringstrasse 15
02625 Budyšin / Bautzen
tel. : 0 35 91 / 48 12 80